W każdym schronisku jest taka buda. A w tej budzie pies. Taki, który już na nic nie czeka. Już nie ma siły i nadziei. W jednej z bud umierał Morus. Przykryty muchami, ledwo podnoszący głowę. Umierający. Pies, który bardzo chciał żyć. Nigdy nie pokazał nam, jak bardzo cierpi. Zagłodzony, chory, brudny.Walczyliśmy do końca. Ze wszystkich sił. Ale się nie udało. Obiecałam mu, że zrobię wszystko, co w mojej mocy, żeby miejsce w którym został zamęczony zniknęło z powierzchni Ziemi. Żeby już nigdy nie było innych Morusów. Żeby osoby odpowiedzialne za jego śmierć poniosły konsekwencje. Wypowiedziałam wojnę schronisku w Szczytach koło Wielunia.