Malutką wziąłem ze schroniska 2 lata temu. Już wtedy była staruszką i chciałem zapewnić jej dobrą starość. Dzielnie przeszła operację w zeszłym roku, potem niestety nowotwór powrócił.. Miała w sobie wiele cierpliwości i godności przynależnej tym, co wiele wycierpieli . Pod koniec niewiele już widziała, ale chodziła z noskiem za moimi nogami machając ogonkiem. Była taka radosna.. Parę dni wcześniej miałem wątpliwość, czy to już, ale chciała jeszcze nacieszyć się przytulaniem i miłością. Wczoraj tak bardzo cierpiała, że ... przyjechała Ciocia Ania Laudańska i z wielką troską pomogła jej przejść przez tęczowy most. Obejmowałem ją wtedy i przytulałem. Tak pięknie odeszła... Wiem, że jeszcze długo będę uważał robiąc w kuchni krok wstecz, by jej nie urazić. Wiem też, że już jest tam, choć wczoraj czułem jej obecność przy mnie, a dziś żegna się z domem... Wiem, jak bardzo mi jej brak, ale Gacek i Kazia zaopiekują się nią. Moje stadko Tam... powiększa się... Mam też w sobie spokój serca, że dałem jej te ostatnie lata przeżyć w miłości. I dostałem w zamian więcej, niżbym oczekiwał. Myślmy z miłością o tych starych psach ze schronisk... Najpiękniej kochają i pozwalają odkrywać w sobie nieznane pokłady uczucia. Jako tzwn. biznesmen - który poświęcił Malutkiej wiele dni - i człowiek w poczuciu winy za to , co robimy światu : Dziękuję Malutkiej za ta lekcję....