MUSTI, MUSTI, mój mały książę..Moje rozpieszczone kalekie koniątko.. :) Mój brzydalek jak pańćia przyjechała - miałeś rok. Byłeś takie biedny a tak walczyłeś.. A potem na ręce "mamci" chciałeś wskakiwać jak się przestraszyłeś.. Moje 400 kg maleństwa wtedy.. I nie dałam rady dojechać.. Nie umiałam patrzyć jak umierasz.. I tak nagle... I dlaczego? Tyle zwalczyliśmy.. Takie miałeś fajne łąki i stado.. Taki piękny i ogromny wyrosłeś.. I odszedłeś.. Galopuj dalej ze mną i nade mną Mustiś, Bądź ze mną całą swoją końską kochającą duszą.. Tak jak zawsze kiedy galopowałeś tym swoim kulawym galopem przez całe pole do mnie bo zawołałam... Mój śliczny. Mój kolejny dzielny. NIe czuj już bólu, już nie masz pęknietych kręgów i zgruchotanego biodra.. Już jesteś piekny i dzielny i razem w moich snach galopujemy przez przestrzenie - ja przyklejona do Twojej grzywy.. Może kiedyś..