Amanada
02.05.2006 - 30.07.2009
Amandzia żyła stanowczo za krótko - raptem ponad 3 lata. Wiem,że boksery
nie są długowieczne, ale moje "pręgowane szczęście" odeszło od nas za
szybko. Twoje wielkie, kochające nas serce nie wytrzymało - biło dla nas za
krótko.
Kupiliśmy Cię kiedy miałaś 6 miesięcy - byłaś pięknym, pogodnym, troszkę
zastraszonym szczeniaczkiem. Moje boksie od razu Cię zaakceptowały.
Uwielbiałaś biegać z nimi po ogrodzie, bawić się, wąchać kwiatki, czasami
któryś z nich zjeść. Nadawałaś sens naszemu życiu - wszędzie było Cię pełno
- zaczepiałaś sunie do zabawy, za pańcią chodziłaś krok w krok, nie
odstępowałaś jej nawet na minutę, nawet jak wstawała w nocy - to nieważne
jak byłaś zmęczona i zaspana, to byłaś razem z nią. Miałaś swoje przywileje
- mogłaś leżeć w łóżku na poduszce. Uwielbiałaś z pańciem oglądać
telewizję, leżałaś zawsze koło mnie, pod wersalką. Nigdy nie zapomnę
twojego porannego rytuału - kiedy to po śniadanku - brałaś duże węzełki i
zaczepiałaś sunię do zabawy - ciągnęliście je razem. Po ogrodzie zawsze
biegałaś ze swoją ukochana zabaweczką w mordce - kawałkiem korzenia
orzecha, którego ode mnie dostałaś - nigdy nie chciałaś się z nim
podzielić z suniami - on był twój.
Amandziu - byłaś tym Kimś, dzięki komu w domu cały czas się coś działo -
był harmider, poruszenie - po prostu było w naszym domu szczęście. Teraz
niestety nie ma Cię już z nami - ale zawsze będziesz w naszych sercach.
Pochowaliśmy Cie w lesie, który tak lubiłaś. Śpisz sobie spokojnie w
młodniku - pomiędzy 2 dębami, które szumem liści śpiewają Ci kołysankę.
Obiecuję - będę Cie tam mój skarbie odwiedzał.
Amandziorstwo - zawsze Cię kochaliśmy i będziemy kochać, codziennie się za
Ciebie modlimy. Mam nadzieję, że jesteś szczęśliwa za Tęczowym Mostem,
bawisz się i biegasz po łąkach. Wiem,że będziesz tam na nas czekać.