Albinek, dla nas mały Zbinio lub Binio. Mała kruszynka od narodzin miał pod górkę, odrzucony niemalże od samego początku przez mamę mimo to nie poddał się i walczył razem z nami bardzo dzielnie o każdy dzień wydawało się, że już wyszliśmy w miarę na prostą biegał, jadł samodzielnie, jednak wczoraj nastąpiło totalne załamanie i jego maleńkie serduszko się poddało, odszedł cichutko i spokojnie na naszych rękach, cały czas wpatrzony w nas, odszedł otoczony miłością, troską i ciepłym serduszkiem. Nie jesteśmy w stanie opisać jak bardzo nam jest źle z powodu jego odejścia, nikt się nie spodziewał... To tak strasznie boli gdy taki dzieciak odchodzi ... Biniu kochany biegaj tam po tych cudnych łąkach oddychaj pełną piersią i nie zapomnij raz po raz na nas spojrzeć tam z góry. Dziś gdy odprowadzaliśmy go w ostatnią drogę było smutno wietrznie deszczowo pochmurnie ...jak tylko go pochowaliśmy wyszło nie wiadomo skąd słońce to był Binio już w niebie...od tego czasu słonce nie zachodzi....Kochamy...Do zobaczenia!