Wspaniały towarzysz mojego dzieciństwa i dorosłego życia. Kiedy tylko go zobaczyłam wiedziałam, że będziemy razem kroczyć przez życie.Urodził się 1 kwietnia 1993 roku a zmarł 17 stycznia 2005 na raka nerek.Okazało się , że przez całe życie żył o jednej nerce, a drugą pomału zjadał rak.Nigdy jednak nie okazał cierpienia, ani bólu. Dopiero w ostatnich dniach swojego życia bardzo cierpiał, ale tuż przed swoją śmiercią zdobył się jeszcze na merdanie ogonem i pieszczoty. Duszę zalewają mi łzy, i tęsknię za nim bardzo.Jego odejście jest dla mnie niepowetowaną stratą.To był pies z klasą i charyzmą. Nigdy już takiego drugiego nie będzie. Cała rodzina go opłakuje.Bądź szczęsliwy tam gdzie teraz jesteś. Mam nadzieję, że nadjedzie dzień kiedy znowu się spotkamy.P.S. Tyko nie wcinaj za dużo prince polo.Całusy